فقط یک لحظه با من باش

نمی دانم سکوت گاه بی گاه لبانم چیست؟

نمی دانم تلاطم های رنجور نگاهم چیست؟

نمی دانم من از امواج یک طوفان چه می خواهم؟

نمی دانم من ازدنیای انسانهای بی قانون چه می خواهم؟

نمی دانم عدالت چیست یا تعریف آن از کیست؟

نمی دانم بساط این همه بی شرمیِ انسانیت از کیست؟

نمی دانم چراادراک عشق من چنین گنگ است؟

نمی دانم چراموسیقی قلبم کمی کند است؟

 

خدایا

من فقط می دانم این را یک تباهی نزد من

"این خانه ی سر تا به پا تاریکُ تو در تو و سرد و نیمه جان"

مانده

من فقط آگاهم از این دست های کم توانم

 که زند نقشی به روی بومُ بسپارد به یاد دیگران این خاطراتِ تلخِ همرنگم 

نه دیگر هیچ

نه دیگر سازی از من یا که آوازی

نخواهی دید

که من بیگانه گشتم با نوای سازُ ضربم

بی که خود یک لحظه غافل باشم از یادش

 

خدایا

آن نشاط روز های خوب و گرم و آتشینم کو؟

آن همه شور و شعف های کلامم کو؟

آن سراسر خنده های گیج وگنگ و مست وبی پایان من ...

ای وای باید بگذرد دنیا

که من آرام گردم

زین همه بود و شدن ها و شکایت ها

 

خدایا

نیک می دانی، من این گردونه ی رنگین دنیا را

به تو بخشیدم و چیزی نمی خواهم

فقط یک لحظه با من باش

در آن ساعت که بی تابیِ من پایان نمی یابد.

 

 

/ 24 نظر / 13 بازدید
نمایش نظرات قبلی
The Ronin

سلام مرگ در جوانی، تاثیرات عجیبی روی اطرافیان می گذارد، یعنی نمی شود این اتفاق را در نوع دید ما به جوکر بی تاثیر دانست. اما همان طور که خودتان هم گفتید، واقعا بازی معرکه ای داشت.

غریبه

خیلی بهتون عادت کردم باز هم بنویسید آرومم می کنید

رضاکاظمی

ممنون نسیم عزیز.خوندم.ازاشتباهی که شده بودعذرخواهی می کنم.شادباشی وسلامت[لبخند]

خدایا من هم گردونه رنگین دنیا را می خواهم و هم می خوام که با من باشی

فرهاد

خدایا نیک می دانی، من این گردونه ی رنگین دنیا را به تو بخشیدم و چیزی نمی خواهم فقط یک لحظه با من باش در آن ساعت که بی تابیِ من پایان نمی یابد. چه زیبا شعر گفتید تمام ابیات این شعر قشنگ بود موفق باشید .منتظر اشعار بعدی شما هستم.[خداحافظ]

وای دختر چه می کنی واقعا لذت بردم از این به بعد می یام همیشه برات ایمیل زدم لطفا جواب بده

متن فوق العاده بودو امید وارم آن نشاط و شور و شعف های سابق شما هم باز گردد.

مریم باقری

یه احساس عجیبی اینجاست متفاوت از همه جا زیباست

هانی

خیلی عالی بود.با مریم هم نظرم.

منصور مطهری

فکر کنم بهترین شعری که تو این وبلاگ خوندم همین بود. چه احساس خوبی بهم دست بعد از خوندنش. هر چند اهل شعر خوندن نیستم (حداقل شعر های آدم های نا شناس و غیر معروف را نمی خونم مثل شما! ولی شعر تون واقعا قشنگ بود تبریک میگم بهتون)