پوچی

گام‌های بی‌ هدف

نفس‌های یک در میان

آفتاب بی‌ جان

باد‌های سرد

داستانِ تکراری عبور انسانها

نگاه‌های گیج و گذرا

انسان‌های تنها

تنهایی‌‌های تمام نشدنی‌

اسارت‌های به ظاهر آزادی

چقدر برای داشته‌ها و نداشته هایمان فکر خرج می‌کنیم

آمده بودم تا بگویم خوشبختیم کجای این دنیا در فوران است

اما وقتی رسیدم نداشته هایم امانم نداد

سال هاست که هیچ شده ام

 

 

 

/ 12 نظر / 24 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ع.وارونه

دینگ دینگ . نظری ندارم فقط خواستم بگم منم خوندمش ! آخه قضیه ّاین پوچی خیلی وقته کهنه شده سالهاست که دیگه بهش فکر نمیکنم

نگارینه

یادته؟ قبلا پری کوچکی غمگینی را میشناختیم که در اقیانوسی مسکن داشت هر وقت مثل تو دلش می گرفت یادش می آوردند که خدا جانشین تمام نداشته هاست.... سالهاست که در اقیانوسی مسکن گرفته ای انگار[گل]

امید آزادی

یادمان باشد کاری نکنیم که که به قانون زمین بر بخورد یادمان باشد زندگی خالی نیست! سیب هست، شقایق هست، مهربانی هست نامهربانی هست، شادی هست، غم هست یادمان باشد برویم باغ حسن گوجه و قیسی بخریم یادمان باشد تنها هستیم ماه بالای سر تنهائیست پس با این حساب جای هیچگونه نگرانی نیست هست!؟ [گل][بدرود]

یعنی چی اونوقت؟

سرپیکو

سلام. ممنون که اومدی. اون شماره ماهنامه فیلم رو هنوز نخوندم. شما معلومه اطلاعات سینمایی خوبی دارین. خوشحال میشم بهم سر میزنین. راستی لینک منو تو وبلاگت بذاری خوشحال میشم. سبز باشی.

رضا صارمی

این حکایت تمام انسان های عصر ماشین هست

رضاکاظمی

[لبخند]بازم میام.عجله نکن توی قضاوتت برای زیبایی ودوست داشتنی بودن پاییز ، نسیم مهربون[لبخند]

سارا

موافقم باهات زیاد

مهدی زمانی

داستان زندگی اکثر ما همین است. مملو از نداشته ها و اسارت های به ظاهر آزادی و تنهایی های تمام نشدنی و دوستی های آبکی. خیلی وقت ها تو این دنیا احساس خفگی می کنم!

منصور

حکایت زندگی من شاید....